• Meble kuchenne
• Meble dziecięce
• Meble ogrodowe
• Konstrukcja mebla
• Zarys podziału konstrukcji meblarskich

• stół w kuchni

Konstrukcje skrzyniowe mebli

W skrzyniowych konstrukcjach meblarskich zewnętrzne części (podzespoły, elementy) — w zasadzie płytowe — są łączone ze sobą tak, że zamykają przestrzeń podobnie jak zamykają ją ściany skrzyń (podstawowa konstrukcja tworzy bryłę zamkniętą ścianami). Konstrukcje te składają się zazwyczaj ze znacznej liczby złożonych części, głównie podzespołów i elementów, czasem też z zespołów. Dominują wśród nich elementy płytowe, wykonywane obecnie przeważnie z płyt — zarówno prostoliniowych, jak i krzywoliniowych. Podzespoły konstrukcyjne są kształtowane z reguły jako oskrzyniowe. Elementy graniakowe i podzespoły ramowe spełniają w konstrukcjach oskrzyniowych rolę części podrzędnych.

Do łączenia ze sobą płytowych części mebli są stosowane połączenia równoległe i kątowe, o złączach prostopadłych i uciosowych, przeważnie łącznikowe. Mogą to być złącza nierozłączne, częściej jednak są to złącza rozłączne.
Stały wzrost udziału nowoczesnych konstrukcji meblarskich w ogólnej produkcji tych wyrobów jest uwarunkowany m.in. odpowiednim zwiększeniem udziału nowoczesnych okuć (oraz łączników) w ich ogólnej produkcji. Dotyczy to zwłaszcza okuć, które warunkują rozkładalność konstrukcji meblarskich, a w związku z tym współdecydują o nowoczesności tych konstrukcji. Jak wiadomo, rozkładalność konstrukcji wiąże się zarówno z funkcjonalnością mebla i technologicznością jego konstrukcji, jak i z jego opakowaniem i przewozem z miejsca wytwarzania do miejsca użytkowania. Dlatego też współcześni meblarze dążą do zastąpienia złączy nierozłącznych złączami rozłącznymi. Wszystko to może się odbywać jednak w granicach technicznie i ekonomicznie uzasadnionych.

W przeciwieństwie do konstrukcji nierozłącznych, konstrukcje rozkładane można w każdej chwili rozkładać na części, przenosić na inne miejsca i ponownie składać. Samodzielne elementy i podzespoły konstrukcji rozkładanych są prawie zawsze łączone ze sobą za pomocą złączy rozłącznych, natomiast samodzielne zespoły mogą też być zestawiane (obok siebie lub na sobie) bez dodatkowych okuć. Poza rozkładalnością konstrukcji meblarskich ważną rolę w ich użytkowaniu odgrywa prawidłowe działanie części zmieniających swoje położenie. Należą do nich części poruszające się na prowadnicach (szuflady, płyty stołów rozsuwanych, drzwi przesuwane, hokery itp.) oraz części poruszające się na osiach (zawiasach) pionowych lub poziomych (drzwi obrotowe, klapy itp.). Poza okuciami łączącymi części mebli ze sobą istotną rolę odgrywają również okucia służące do zamykania i zabezpieczania niektórych części konstrukcji meblarskich, które usprawniają w istotny sposób użytkowanie mebli.
Montaż mebli skrzyniowych jest stosunkowo prosty. Najpierw łączy się wieńce (dolny i górny) ze ścianami bocznymi w korpus, następnie przymocowuje się do niego stelaż (nóżkowy lub cokołowy) albo też same nogi, w końcu z korpusem łączy się drzwi, szuflady i inne części mebla.