• Meble kuchenne
• Meble dziecięce
• Meble ogrodowe
• Konstrukcja mebla
• Zarys podziału konstrukcji meblarskich

• stół w kuchni

Łączenie ścian tylnych z korpusami mebli skrzyniowych

Ściana tylna może być umieszczona we wręgu prostym i przymocowana wkrętami do korpusu konstrukcji. Boki korpusu mogą być wzmocnione wklejkami z drewna litego. Może być też stosowane mocowanie ściany tylnej listwami uszczelniającymi i wkrętami. Części boków płyt nie przykryte ścianą tylną zabezpiecza się doklejką z forniru, zwłaszcza w przypadku elementów wykonanych z płyt wiórowych, które pod wpływem wilgoci stosunkowo łatwo ulegają rozwarstwieniu. Łączenie ściany tylnej z korpusem za pomocą złącza wręgowowpustowego. Przykłady bezwręgowego łączenia ściany tylnej z korpusem za pomocą wkrętów. Boki tylne elementów korpusu są przykryte na całej ich powierzchni ścianą tylną. Łączenie drzwi z korpusem mebli. Dostęp do środka mebla skrzyniowego może się odbywać albo przez niezabudowaną jedną ze ścian (otwarta przestrzeń), albo przez otwierane drzwi stanowiące po zamknięciu jak gdyby ścianę mebli. Drzwi są umieszczane przeważnie w przedniej, frontowej części mebla; niekiedy mogą być także umieszczane w jego części bocznej lttzb górnej. Sposoby zamykania wnętrza mebla skrzyniowego, zależne głównie od jego funkcji i formy plastycznej, mogą być bardzo zróżnicowane.

Z punktu widzenia konstrukcyjnego do najbardziej charakterystycznych zalicza się następujące rozwiązania części zamykających mebel skrzyniowy:

• drzwi obracane na osi pionowej (drzwi pionowe),
• drzwi obracane na osi poziomej (drzwi poziome),
• drzwi przesuwane w prowadnicach poziomych,
• drzwi przesuwane w prowadnicach pionowych,
• drzwi żaluzjowe wodzone w prowadnicach poziomych,
• drzwi żaluzjowe wodzone w prowadnicach pionowych.

Do zamykania mebli skrzyniowych bywają też czasem stosowane drzwi harmonijkowe (łamane), przesuwane w prowadnicach poziomych lub pionowych, oraz różne przykrywy (wieka) i zasłony, a także czoła szuflad (widziane z zewnątrz).
We współczesnych meblach skrzyniowych najczęściej konstruuje się drzwi obracane na osi pionowej. Są one zazwyczaj łączone ze ściankami korpusu mebla zawiasami taśmowymi ciągłymi lub przerywanymi albo czopikowymi zwykłymi lub kątowymi.
W zbiorze mebli skrzyniowych zamykanych drzwiami obracanymi na osi pionowej wyróżnia się meble jednodrzwiowe i wielodrzwiowe, jednoskrzydłowe i dwuskrzydłowe, prawe i lewe. Oczywiście lewym drzwiom odpowiadają lewe zawiasy i lewy zamek.

Drzwi obracane na osi pionowej. Dość istotne z punktu widzenia konstrukcji i wyglądu mebla jest usytuowanie drzwi w stosunku do wieńców dolnego i górnego oraz ścian bocznych.

Przykłady umiejscowienia drzwi pomiędzy wieńcami i bokami korpusu mebla dotyczą: a) drzwi cofniętych w stosunku do lica korpusu, b) drzwi licujących z korpusem, c) drzwi wysuniętych przed lico korpusu, d) drzwi wysuniętych przed lico korpusu, przykrywających obrzeża wąskich płaszczyzn korpusu (wieńców i ścian). Tak umiejscowione drzwi nazywa się wpuszczanymi. Mogą się one obracać dookoła osi zawiasu o 180°, a nawet nie& więcej, zwłaszcza jeśli oś zawiasu będzie cokolwiek wysunięta poza wewnętrzną płaszczyznę ściany bocznej. Drzwi osadzone na zawiasach czopikowych można otwierać do 90°, a czasem i więcej. Przy osadzaniu drzwi na kątowych zawiasach czopikowych oś zawiasu wysuwa się na zewnątrz — w tym przypadku mogą się one otwierać do 180°.

Osadzenie drzwi na zawiasach czopikowych w porównaniu z zawieszeniem na zawiasach taśmowych wykazuje dość poważną wadę polegającą na tym, że otwarte drzwi zajmują część wewnętrznej przestrzeni mebla, co jest niepożądane w przypadku umieszczenia w jego wnętrzu szuflad. Przy tego rodzaju usytuowaniu drzwi zwiększa się