• Meble kuchenne
• Meble dziecięce
• Meble ogrodowe
• Konstrukcja mebla
• Zarys podziału konstrukcji meblarskich

• stół w kuchni

Podstawy mebli skrzyniowych

Konstrukcje nóg mebla, stanowiących integralną część jego korpusu, omówiono już poprzednio. Obecnie będą przedstawione części mebla, służące do podtrzymywania korpusu nad podłogą w położeniu użytkowym. Części te konstruuje się jako samodzielne i później łą. czy się z wieńcem dolnym korpusu. Rodzaj konstrukcji podstawy wpływa znacznie na ogólny kształt i wygląd mebla, a także na jego funkcjonalność. Istotna tu jest odporność podstawy mebla na działanie obciążeń użytkowych, ona bowiem, podpierając wieniec dolny, przenosi ciężar mebla i jego zawartości na powierzchnię podłogi. W przypadku niedostatecznej odporności podstawy może wystąpić odkształcenie wieńca i ograniczenie funkcjonalności drzwi nad nim zawieszonych lub na nim spoczywających.

Wszystkie podstawy mebli można podzielić na cokołowe, stelażowe i nóżkowe.
Cokoły są konstruowane jako samodzielne części mebli na zasadzie podzespołu oskrzyniowego. Łączy się je z korpusami mebli zazwyczaj za pomocą wkrętów oraz wklejanych lub niewklejanych kołków drewnianych i okuć metalowych. Podstawa cokołowa zamyka przestrzeń między korpusem mebla i podłogą, czyniąc ją niedostępną do sprzątania. Dużą zaletą podstawy cokołowej jest równomierne podparcie wieńca dolnego korpusu mebla.

Stelaż e, w odróżnieniu od cokołów, odznaczają się dużą różnorodnością rozwiązań konstrukcyjnych. Wykonuje się je nie tylko z drewna i tworzyw drzewnych, ale również z metali, a czasem także z tworzyw sztucznych. Przykłady najbardziej typowych rozwiązań konstrukcyjnych stelaży wykonanych z drewna i tworzyw drzewnych oraz ich połączeń z wieńcami dolnymi korpusu mebla.

Pierwszy stelaż składa się z czterech nóg połączonych ze sobą łączynami w jeden podzespół montażowy, drugi składa się z dwóch oddzielnych par nóg (przednich i tylnych), z których każda jest złączona łączyną w samodzielny podzespół montażowy. Wymienione stelaże, nazywane jednoczęściowymi i dwuczęściowymi, z reguły z drewna litego, łączy się z wieńcami dolnymi korpusów mebli za pomocą wkrętów, śrub lub tylko wklejanych kołków. Stelaże takie są też wykonywane z odpowiednich kształtek fornirowych, nazywanych potocznie elementami giętoklejonymi, i łączone z wieńcami przede wszystkim za pomocą śrub lub wkrętów. Pomiędzy wieńcem dolnym korpusu mebla i częścią podłogi, odpowiadającą jego rzutowi poziomemu, pozostaje wolna przestrzeń ułatwiająca sprzątanie.