meble
lut
09

Przykłady usytuowania drzwi w stosunku do ścian bocznych

Poniedziałek, luty 9. 2009

Oodporność mebla na działanie sił poziomych, przykładanych do górnej części jego ścian bocznych. Zmniejsza się więc możliwość odkształcania korpusu mebla podczas transportu, a zwłaszcza podczas przesuwania. Niestety, pracochłonność związana z zapewnieniem znacznej dokładności obróbki w stadium kształtowania drzwi i korpusu oraz ich montażu jest stosunkowo duża.
Kształtowanie drzwi i korpusu, a zwłaszcza montaż, nie muszą być wykonane z tak znaczną dokładnością. Dlatego też w tym przypadku pracochłonność wykonania jest odpowiednio mniejsza. Rozwiązanie to nadaje się przede wszystkim do zastosowania

Różnice polegają na tym, że pierwsze zostały naszkicowane w przekroju pionowym z boku, w celu pokazania położenia drzwi względem wieńców mebla, zaś drugie — w przekroju poziomym, w celu określenia położenia drzwi względem boków mebla. Przylegające do siebie wąskie płaszczyzny drzwi i boków są ścięte pod kątem 45°. Ścięcia te sprawiają, że wąskie płaszczyzny drzwi i boków stają się niewidoczne, co w określonych warunkach może mieć znaczenie z punktu widzenia estetyki.
Drzwi nakładane, zakrywające całkowicie boczne ściany korpusu mebla, zakrywające do połowy boczne ściany korpusu mebla — i nie zakrywające bocznych ścian korpusu mebla. W przypadku zastosowania dwóch pierwszych rozwiązań nie można dwóch mebli skrzyniowych ustawić bezpośrednio obok siebie ścianami bocznymi, bowiem otwieranie drzwi byłoby niemożliwe. W przypadku zastosowania rozwiązania trzeciego takie ustawienie jest możliwe i ma duże znaczenie w meblach zestawianych.

Niektóre przykłady łączenia skrzydeł drzwiowych (wpuszczanych i nakładanych) z korpusami mebli skrzyniowych wykonanych z płyt lignocelulozowych. Połączenia skrzydeł drzwiowych ze ścianami bocznymi korpusu w konstrukcjach nie narażonych na większe obciążenia użytkowe. W tego rodzaju konstrukcjach nie ma doklejek wzmacniających, dlatego też należy zwrócić uwagę na dobór odpowiednich zawiasów taśmowych i wkrętów. Chodzi tu przede wszystkim o to, aby w porównaniu z zawiasami tradycyjnymi w zawiasach stosowanych do łączenia elementów z płyt lignocelulozowych było więcej otworów na wkręty i aby się one mijały, przy czym same wkręty powinny być nieco dłuższe od tych, jakie stosowano w tradycyjnych konstrukcjach. Przednią wąską płaszczyznę zabezpiecza się tu doklejką z forniru.

Aktualna ocena artykułu: 0
Oceń wpis: 5 4 3 2 1

Dodaj swój komentarz:

Tytuł:
Autor:
Treść
Przepisz kod z obrazka: Token

Brak komentarzy.