• Meble kuchenne
• Meble dziecięce
• Meble ogrodowe
• Konstrukcja mebla
• Zarys podziału konstrukcji meblarskich

• stół w kuchni

Rodzaje konstrukcji używanych w meblarstwie

W konstrkcji deskowej części zewnętrzne (płytowe) są konstruowane z poszczególnych desek połączonych ze sobą bokami na tzw. styk luźny, zazwyczaj za pomocą zapłetwionych listew.

W konstrukcji płycinowej części zewnętrz ne (płytowe) są konstruowane w ten sposób, że w masywne ramywsuwa się (ewentualnie nakłada) płyciny podłużne lub poprzeczne.

W konstrukcji płytowej części zewnętrzne (płytowe) są konstruowane z różnych płyt prostoliniowych (płaskich, prostych) lub krzywoliniowych (profilowych), krytych często okleiną, przy czym tę ostatnią cechę przyjmuje się jako podstawę do określenia mebli jako oklejanych (fornirowanych) w odróżnieniu od masywnych (litych).

Trwałość mebli skrzyniowych zależy przede wszystkim od wytrzymałości na zginanie materiałów płytowych użytych do jego wykonania. Wytrzymałość ta, podobnie zresztą jak i inne właściwości mechaniczne, jest uzależniona np. w odniesieniu do płyt wiórowych i paździerzowych od ich masy właściwej. Przemysł półfabrykatów drzewych wytwarza (albo powinien wytwarzać) płyty wiórowe i paź,dzierzowe o różnych masach właściwych. Ma to szczególne znaczenie w procesie konstruowania mebli, w zależności od funkcji, jaką element lub podzespół ma do spełnienia, może on być wykonany z takiej płyty, która w danych warunkach będzie najbardziej przydatna.

Taki tok postępowania można prześledzić na przykładzie szafy ubraniowobieliźnianej. Szafa taka składa się z pięciu podstawowych elementów (lub podzespołów) konstrukcyjnych, różniących się od siebie spełnianą funkcją, a tym samym i odpornością na obciążenia użytkowe. Są to elementy:

• poziome nośne
• wieniec dolny i półki pionowe nośne
• ściany boczne i przegrodowe, poziome usztywniające
• wieniec górny,
• pionowe okładzinowo usztywniające
• ściana tylna,
• pionowe swobodnie zawieszone
• skrzydła drzwiowe.

Elementy pierwszej grupy (wieniec dolny i półki) są narażone na działanie największych obciążeń użytkowych i dlatego powinny być konstruowane z materiału o możliwie największej wytrzymałości, tj. z płyt o gęstości ponad 600 kg/m3.
Elementy drugiej grupy (ściany boczne i przegrodowe) przenoszą obciążenia mniejsze, przeto mogą być konstruowane z płyt o odpowiednio mniejszej gęstości, wynoszącej ok. 600 kg/mg.

Elementy trzeciej i czwartej grupy (wieniec górny i ściana tylna) spełniają w zasadzie rolę pomocniczych elementów konstrukcyjnych. Nie są więc one narażone na działanie znaczniejszych sił, zatem mogą być konstruowane z płyt o gęstości poniżej 600 kg/m. W wielu krajach w wytwórniach przemysłu meblarskiego na ściany tylne stosuje się płyty wiórowe o gęstości ok. 400 kg/m lub specjalnie wytwarzane płyty o grubości ok. 4 mm.

Elementy piątej grupy (skrzydła drzwiowe), jako nie podlegające siłom zginającym, mogłyby być konstruowane z lekkich płyt, byleby charakteryzowały się praktycznie największą stabilnością ksztatu i odpowiednią zdolnością utrzymywania wkrętów. Niestety, płyty o małej gęstości mają porowatą strukturę wpływającą ujemnie na zdolność utrzymywania wkrętów. Dlatego też skrzydła drzwiowe konleiną,    struuje się zazwyczaj z płyt o średniej gęstości (ok. 600 kg/m). W przypadku stosowania lżejszych płyt jest konieczne doklejanie do ich boaów listew wzmacniających z drewna litego (doklejki). Przy okazji warto zauważyć, że wszystkie elementy połączone ruchowo (np. zawiasami) oraz luźno leżące i stojące są najbardziej narażone na odkształcenia higroskopijne. Fakt ten nie może ujść uwadze konstruktora mebli.

Szczególną uwagę należy zwracać na elementy konstrukcyjne pracujące na zginanie, gdyż wytrzymałość płyt wiórowych i paździerzowych na zginanie jest znacznie mniejsza niż płyt stolarskich. Jeżeli więc na element działają duże siły zginające,, wtedy konieczne    jest stosowanie listew wzmacniających. Mogą to być np. listwy wyzkonane z drewna litego, przytwierdzone do boków elementu lub też jako podklejki przytwierdzone do płaszczyzny elementu (po przesciwnej stronie niż działająca siła zginająca — dotyczy to zwłaszcza owych    półek).

O stosowaniu płyt na półki decyduje ich moduł sprężystości. W przypadku wieńców dolnych (elementów najbardziej obciążonych) rolę listew wzmacniających powinna przejąć odpowiednio skonstruki,    owana podstawa mebla (podzespół nóżkowy lub cokołowy). Jeżeli podstawa mebli będzie prawidłowo skonstruowana, wtedy zadania wieńca dolnego jako elementu nośnego będą istotnie ograniczone. W zależności od użytego materiału (drewno, metal, tworzywos ztuczne itp.) i przejętego sposobu obróbki (piłowanie, struganie, gięcie, wytłaczanie, oklejanie itp.) kształty części mebla skrzyniowego mogą być różne.